{"id":534,"date":"2016-07-30T04:00:50","date_gmt":"2016-07-30T08:00:50","guid":{"rendered":"http:\/\/sporek.com\/blog\/?p=534"},"modified":"2016-07-30T15:38:48","modified_gmt":"2016-07-30T19:38:48","slug":"wieden-sowy-mozart-sobieski-i%e2%80%a6carmen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sporek.com\/blog\/?p=534","title":{"rendered":"Wiede\u0144, Sowy, Mozart, Sobieski i\u2026Carmen"},"content":{"rendered":"

Uwielbiam prze\u017cywa\u0107 wydarzenia, kt\u00f3re nigdy nie by\u0142y w moich planach. A jeszcze, gdy s\u0105 mi\u0142e, sympatyczne i po\u017cyteczne, to szcz\u0119\u015bcie jest ju\u017c naprawd\u0119 pe\u0142ne. I oto nieoczekiwanie \u201emusia\u0142em\u201d polecie\u0107 do Polski, sk\u0105d z rodzin\u0105 mojego syna wybrali\u015bmy si\u0119 do Wiednia, gdzie mia\u0142em odebra\u0107 t\u0119 g<\/a><\/a><\/a>\u0142<\/span><\/span>o\u015bn\u0105 ju\u017c w\u015br\u00f3d Polonii nagrod\u0119 zwan\u0105 Z\u0142ot\u0105 Sow\u0105 i dodatkowo \u201ePolskim Oskarem\u201d. Uwielbiam sp\u0119dza\u0107 czas z rodzinami moich Ch\u0142opc\u00f3w i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce takie poranki, jak w ow\u0105 sobot\u0119, 2 kwietnia nape\u0142niaj\u0105 mnie ogromn\u0105 rado\u015bci\u0105. Rado\u015bci\u0105 z nowego dnia, z obecno\u015bci syna, synowej i wnucz\u0105t. Ruszamy, pi\u0105ta, rano, pogoda zapowiada si\u0119 wspania\u0142a. Po raz pierwszy podr\u00f3\u017cowa\u0142em po tej cz\u0119\u015bci Europy nie pokazuj\u0105c paszportu, nie widz\u0105c szlaban\u00f3w, \u017co\u0142nierzy. <\/span><\/p>\n

Wiede\u0144; – dla wnuczek, Prater, – karuzele, roller coaster, jakie\u015b straszyd\u0142a, a zaraz potem Kahlenberg. I lekcja historii: st\u0105d zaatakowa\u0142 Jan III Sobieski. Na frontowej \u015bcianie ko\u015bcio\u0142a trzy tablice: Sobieskiego, Jana Paw\u0142a II i Pi\u0142sudzkiego. Skupienie na m\u0142odziutkich twarzyczkach moich wnuczek pr\u00f3buj\u0105cych przenie\u015b\u0107 si\u0119 w g\u0142\u0105b historii. Historii, kt\u00f3ra m\u00f3wi o Polsce pot\u0119\u017cnej, jak \u017caden inny kraj, Polsce wiernej Bogu, tradycji, wolno\u015bci. Polsce broni\u0105cej Europy!<\/span><\/p>\n

Wieczorem \u201eOskary\u201d \u2013 moje dzieci ugoszczone w prywatnym apartamencie naszych przyjaci\u00f3\u0142 Natalii i Stefana Plewniak\u00f3w, – cudownych muzyk\u00f3w, wspania<\/a><\/a><\/a>\u0142<\/span><\/span>ych artyst\u00f3w. Ja w pokojach go\u015bcinnych PAN. W drugim skrzydle tego samego budynku, Basia Moore. Spotykamy si\u0119 oko\u0142o 18. Gala. Kwiat inteligencji Polonii wiede\u0144skiej i niestrudzona pani Jadwiga Hafner, szefowa Klubu Inteligencji Polskiej w Wiedniu.. Niewielka sala w podziemiach okaza\u0142ego budynku PAN. Wspaniali go\u015bcie na widowni. Po\u015br\u00f3d laureat\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron \u015bwiata, my dwoje, z Nowego Jorku \u2013 Basia Moore i ja. Basia za\u015bpiewa\u0142a dwie piosenki. Odbieramy imponuj\u0105ce statuetki Z\u0142otych S\u00f3w, – setki zdj\u0119\u0107, gratulacje od najbli\u017cszych, od znajomych i zupe\u0142nie obcych. Na ceremonii zjawia si\u0119 wspania\u0142a Natalia Kawalek, polska \u015bpiewaczka operowa. I raut, ze smacznym pocz<\/a><\/a><\/a>\u0119<\/span><\/span>stunkiem, winem, drinkami, wod\u0105, sod\u0105, sokami. Cudowna atmosfera. Dochodzi p\u00f3\u0142noc, wi\u0119c jeszcze raz na Kahlenberg; fenomalny widok u\u015bpionego, ale rozjarzonego odbijaj\u0105cymi si\u0119 w czarnej wst\u0119dze Dunaju <\/a><\/a><\/a>\u015b<\/span><\/span>wiat\u0142ami, Wiednia. Widok niezapomniany.<\/span><\/p>\n

Niedziela – 10: 15, Msza \u015aw. w Katedrze Wiede\u0144skiej. Powiem tylko jedno: gdybym mieszka\u0142 w Wiedniu chodzi\u0142bym wy\u0142\u0105cznie na t\u0119 w\u0142a\u015bnie Msz\u0119, – orkiestra, cudowny ch\u00f3r, podnios\u0142y, religijny nastr\u00f3j. Wszyscy \u015bpiewaj\u0105, kiedy kolej na wiernych i wszyscy s\u0142uchaj\u0105, gdy produkuje si\u0119 ch\u00f3r z towarzyszeniem orkiestry. A potem Dom Mozarta, tu\u017c za Katedr\u0105. Sp\u0119dzam tam trzy godziny i \u017cal mi, \u017ce musz\u0119 ju\u017c wyj\u015b\u0107. To ju\u017c nie tylko historia; to obcowanie z Geniuszem, kt\u00f3remu Niebiosa dyktowa\u0142y wszystko, co napisa\u0142. A pod wiecz\u00f3r ci\u0105g dalszy wspania\u0142o\u015bci. Oto Natalia Kawalek (nazwisko panie\u0144skie i sceniczne naszej cudownej przyjaci\u00f3\u0142ki), kt\u00f3ra, na co dzie\u0144 wyst\u0119puje w Kommeroper<\/strong>, <\/strong>(kameralnej scenie\u00a0 <\/span>Theater an der Wien) <\/em><\/strong>zaprasza nas na spektakl Carmen, Bizeta<\/em>, w kt\u00f3rym gra i \u015bpiewa g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119.\u00a0 <\/span>Ale to nie tradycyjna wersja Carmen<\/em>, to wersja eksperymentalna, z kilkuosobow\u0105 obsad\u0105 i trzema instrumentami; akordeon, skrzypce i kontrabas. Jako muzyk, obawia\u0142em si\u0119, co te\u017c z tego mo\u017ce si\u0119 wy\u0142oni\u0107? I dozna\u0142em prawie szoku; aran\u017cacja wr\u0119cz fantastyczna, scenografia prosta (wsp\u00f3\u0142czesna): wrak samochodu, jaki\u015b czarny py\u0142 na scenie, deska, proste krzes\u0142a, jaki\u015b filar, jaki\u015b s\u0142upek, \u015bwiat\u0142a. Gra artyst\u00f3w \u2013 \u015bpiewak\u00f3w naprawd\u0119 znakomita, ale to, co zaprezentowa\u0142a nasza przyjaci\u00f3\u0142ka przesz\u0142o moje naj\u015bmielsze oczekiwania. O Natalii pisa\u0142em ju\u017c przy okazji jej fantastycznego wyst\u0119pu w Carnegie Hall, wi\u0119c czeka\u0142em na jej g\u0142os i na jej aktorstwo. Ta m\u0142oda os\u00f3bka, w r\u00f3wnym stopniu posiad\u0142a dwie umiej\u0119tno\u015bci: operowania g\u0142osem i aktorstwo; czy by\u0142y wrodzone, czy wyuczone? Nie wiem. Do tego nieprzeci\u0119tna uroda.\u00a0Jest niezmiernie autentyczna w tym, co robi na scenie. Natalia jest w specjalnym dwuletnim programie Kommeroper, stoj\u0105cej poniek\u0105d w kontrze do Stadt Opera. To w\u0142a\u015bnie w Kommeroper wi\u0119cej jest premier, ni\u017c w Stadt, to w\u0142a\u015bnie tutaj eksperymentuje si\u0119 o wiele odwa\u017cniej, ni\u017c w Stadt. Natalia jest w tym teatrze jedynym mezzosopranem. Sprawi\u0142a nam na koniec tak cudown\u0105 niespodziank\u0119 tym zaproszeniem, \u017ce d\u0142ugo jeszcze by\u0142 ten jej wyst\u0119p tematem rozm\u00f3w podczas naszego powrotu do Rybnika. Natalia Kawalek, to znakomity mezzosopran i \u015bwietna aktorka.\u00a0 <\/span>To te\u017c podkre\u015bla\u0142em przy okazji jej wyst\u0119pu w Carnegie. Jej twarz m\u00f3wi, jej oczy \u015bpiewaj\u0105 razem z ni\u0105. W po koncertowych konkluzjach, ju\u017c przez telefon \u017ca\u0142owali\u015bmy, \u017ce by\u0142o mo\u017ce troch\u0119 za du\u017co skr\u00f3t\u00f3w, ale jedno jest dla mnie pewne: Natalia Kawa\u0142ek, to perspektywa, to du\u017ce sceny. Jako\u015b dziwnie jestem tego pewien. Jest, bowiem w tej artystce co\u015b, czego nie dostrzegam, na co dzie\u0144 u artyst\u00f3w, zw\u0142aszcza tych m\u0142odziutkich, a mianowicie ogromna pokora do muzyki, do sztuki, do publiczno\u015bci. I niebywa\u0142a wr\u0119cz skromno\u015b\u0107. W tej Carmen<\/em>, pali i pije, kocha, rozprawia si\u0119 z przeciwniczk\u0105, zdradza i, oczywi\u015bcie ginie, psuj\u0105c humor wszystkim widzom, bo t\u0119 ogromn\u0105 sympati\u0119 do naszej \u015bpiewaczki czu\u0142o si\u0119 od pierwszego taktu za\u015bpiewanego przez ni\u0105. Natalia wtr\u0105ca bardzo du\u017co polskich s\u0142\u00f3w i zda\u0144 w teksty, czym zaskakuje publiczno\u015b\u0107, ale wszystko jest t\u0142umaczone na teleprompterze ponad scen\u0105. Artystka ma w planach koncerty w Polsce; solowe i z zespo\u0142em jej m\u0119\u017ca, Stefana Plewniaka, \u201eIll Giardino d\u2019Amore\u201d. Byli tu, w Carnegie Hall; graj\u0105 na oryginalnych instrumentach barokowych i robi\u0105 to doskonale. M\u0142odziutcy, ale wspaniali arty\u015bci. Natalia za\u015bpiewa u Pendereckiego, w Lus\u0142awicach, w Operze Nova, w Bydgoszczy, Krakowie i innych miastach. \u017bycz\u0119 jej, aby ta pierwsza w jej \u017cyciu Carmen<\/em> sta\u0142a si\u0119 tylko wst\u0119pem do drugiej, mo\u017ce ju\u017c w pe\u0142nym wydaniu, na wielkiej scenie z orkiestr\u0105 w kanale pod scen\u0105, w scenografii pe\u0142nej rozmachu. I, \u017ceby publiczno\u015b\u0107 by\u0142a taka, jak w Wiedniu; oklaski po ka\u017cdej arii i burza, przy ostatnim uk\u0142onie, do kt\u00f3rego Natalia wychodzi, jako ostatnia. Bo\u017ce, jaki by\u0142em dumny, bo w\u0142a\u015bnie na jej wej\u015bcie publiczno\u015b\u0107 poderwa\u0142a si\u0119, jak na rozkaz \u201ezasypa\u0142a\u201d nasz\u0105 rodaczk\u0119 gradem oklask\u00f3w. I jeszcze raz, i jeszcze raz i znowu. <\/span><\/p>\n

Natalio, dzi\u0119kuj\u0119 za ten cudowny wiecz\u00f3r, w Wiedniu, gdzie najpierw wspomnienie Sobieskiego, Papie\u017ca-Polaka, Pi\u0142sudzkiego, a na koniec Ty. Pozosta\u0144 moj\u0105 nadziej\u0105 na wielkie sceny. Gdziekolwiek by to by\u0142o, przyjad\u0119 i chcia\u0142bym z takiego spektaklu napisa\u0107 recenzj\u0119.<\/span><\/p>\n

Duma rozpiera\u0142a nas wszystkich, gdy przeciskaj\u0105c si\u0119 przez wychodz\u0105cy t\u0142um s\u0142yszeli\u015bmy komentarze z powtarzaj\u0105cym si\u0119 imieniem, – Natalia.<\/span><\/p>\n

Wyprzedane wszystkie 12 spektakli. To m\u00f3wi dobitnie o poziomie. W ekipie jeszcze jedno polskie nazwisko: Patrycja Walczak \u2013 projekcja kostium\u00f3w. Oczyw<\/a><\/a>i\u015bc<\/span>ie pobiegli\u015bmy do garderoby. Natalia przepro<\/a><\/a><\/a>si\u0142a pan<\/span><\/span>i\u0105 od makija\u017cu i rzuci<\/a><\/a><\/a>\u0142a<\/span><\/span> si\u0119 kolejno w nasze ramiona. Austriacko-czesko-ameryka\u0144scy arty\u015bci stali, jak s\u0142upy soli. I to w\u0142a\u015bnie ca\u0142a Natalia. Niewa\u017cny makija\u017c, – wpadli do mnie przyjaciele, – przerywam prac\u0119. Zdj<\/a><\/a><\/a>\u0119<\/span><\/span>cia, autografy. I do zobaczenia. \u017begnaj Wiede\u0144, Dunaj, Kahlenberg, \u017cegnaj Natalio, \u017cegnaj Carmen. Zabieram z sob\u0105 Z\u0142ot\u0105 Sow\u0119 i\u2026 pragn\u0119 wr\u00f3<\/a><\/a><\/a>ci\u0107<\/span><\/span> do tego miasta, gdzie w pi\u0105tki pracuj\u0105 do 13, w niedziele w og\u00f3le nie. Gdzie na p\u00f3\u0142toragodzinnym, porannym spacerze, o 6 rano spotka\u0142em \u2026 cztery osoby. Chc\u0119 wr\u00f3<\/a><\/a><\/a>ci\u0107<\/span><\/span> do tego kraju, kt\u00f3rego mieszka\u0144cy s\u0105 niewiarygodnie dumni, \u017ce 90% towar\u00f3w, produkt\u00f3w, wyrob\u00f3w<\/a><\/a> <\/span>i us\u0142ug jest pochodzenia rodzimego. I<\/a><\/a><\/a> \u017cyj\u0105 <\/span><\/span>w kraju bogatym, spokojnym, s\u0105 wyluzowani, <\/a><\/a><\/a>u\u015b<\/span><\/span>miechn<\/a><\/a><\/a>i\u0119<\/span><\/span>ci. Ale nie maj\u0105 jednej rzeczy, <\/a><\/a><\/a>kt\u00f3r\u0105 <\/span><\/span>ma<\/a><\/a><\/a>j<\/span><\/span><\/a><\/a><\/a>\u0105<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span> Amerykanie; nie maj\u0105 \u201ehow\u2019re you doing?\u201d \u2013 powiedzianego nieznajomemu, na porannym spacerze. Ale, czy to takie wa\u017cne?<\/span><\/p>\n

Dopisane w Polsce, 30 lipca, 2016:<\/span><\/p>\n

Niestety, Nowy Dziennik nie chc<\/a><\/a><\/a>ia\u0142<\/span><\/span> opublikowa\u0107 tego tekstu. D<\/a><\/a><\/a>zi\u015b<\/span><\/span> rozmawi<\/a><\/a><\/a>a\u0142e<\/span><\/span>m z Natali\u0105; jest w Krakowie, ale jutro leci do Londynu, gdzie b\u0119dzie \u015bpiewa\u0142a, a\u017c do ko\u0144ca wrze\u015bnia. Brawo, Natalia!<\/span><\/p>\n

I na koniec dobra wiadomo\u015b\u0107 dla sympatyk\u00f3w \u201eIll Giardino d\u2019Amore\u201d \u2013 b\u0119d\u0105 w Nowym Jorku w pa\u017adzierniku.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Uwielbiam prze\u017cywa\u0107 wydarzenia, kt\u00f3re nigdy nie by\u0142y w moich planach. A jeszcze, gdy s\u0105 mi\u0142e, sympatyczne i po\u017cyteczne, to szcz\u0119\u015bcie jest ju\u017c naprawd\u0119 pe\u0142ne.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/534"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=534"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/534\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=534"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=534"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sporek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=534"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}